Stanleyville, J'y étais aussi

Marc, j'ai des documents photos sur Stanleyville...j'y étais aussi , 4 Cd avec reportages- Photos - Documents )...  Albert Fadeur

002.jpg  red-black-dragon-1964-001-1.jpg

                                 Mon brevet Commando

Citation accordée au 1Bn Para par SM le Roi Baudouin du 24 Novembre au 27 Novembre 1964 avoir fait preuve de sang-froid, d’allant et de discipline à un haut degré, dans l’accomplissement d’une mission délicate dangereuse de libération de civils Belges et étrangers retenus comme otages

Stanleyville et à Paulis Lorsque le 27 novembre 1964 le Premier Bataillon de Parachutistes renforce quitta a bord de douze C 130 l’espace aérien de la Belgique pour une destination Inconnue, seules quelques personnes étaient au courant de la mission réelle. Beaucoup faisaient des suppositions mais peu pensaient qu’il s’agirait d’une opération humanitaire dans le nord est du Congo. Cette opération audacieuse n’a été rendue possible que grâce a la détermination du gouvernement de l’époque, a la confiance que ce même gouvernement portait au Régiment Para-Commando et a l’étroite collaboration des USA et de la Belgique. Après un déplacement de 11200 Km plus de 2000 personnes furent sauvées en trois jours des mains d’un mouvement de terreur qui n’hésita pas a s’adonner a des carnages arbitraires. Nos pertes se chiffrèrent a trois morts et 12 blesses. Nous pouvons avec raison être fiers de l’exécution parfaite de ce que le pays attendait de ses Para Commandos. A l’étranger cette opération est citée entre autres en exemple dans plusieurs précis  tac tiques ou règlements.

Avec l’opération Shaba de 1978 le Régiment Para-Commando a prouve que le  pays pouvait toujours compter sur lui. Disposant alors des mêmes avions qu’en  1964 la Nation ne du faire appel a aucune aide étrangère. La Force Aérienne Beige exécutera la mission d’une manière tout aussi parfaite.  Espérons qu’a l’avenir le pays ne devra plus faire appel a l’armée ou a ses Para  Commandos et que partout régneront la paix et le calme. Mais si la Nation a besoin d’eux demain, ils seront prêts en un délai aussi court que possible. Nonobstant les nombreuses restrictions actuelles, l’instruction et l’entrainement sont donnes avec la même énergie qu’autrefois. Détermination, sens de l’initiative, capacités d’adaptions, de persévérance et d’endurance sont les armes du Para-Commando. Le Régiment Para-Commando reste toujours prêt a servir la Nation, ou que cela puisse être.  R. Aerts j Major | Commandant  

Ascension Island 29 november 1964 The Commander and the Belgian Para-Commandos wish to express to the 776th and the 777th squadrons of the 464th Troop Carrier Wing their utmost gratitude and admiration to all USAF personnel implicated in the >>DRAGON>> operation.,We realize that the succes obtained during ground operation could not have been achieved without high class flying and accuracy of navigation and dropping. The Airmenship shown by all crews under real firing caused the admiration of us all.During all Dragon flights it was general feeling that the Belgian troops and Q their American collegures formed an associated team working for a common aim. It is hoped that now that succesfull cooperation has been obtained, future exercises can permit us to get together and avoid losing a friendship which we will never forget during our lives. A Happy Landings and God Speed the Para Commando 

red-black-dragon-1962-001-7.jpg ile-de-ascencion-1.jpg 

ile-de-ascencion-2.jpg ile-de-ascencion-3.jpg 

1-para-10-kpl-wel-vaert-tombe-en-action-stanleyville-red-black.jpg 1-para-9-kpl-wel-vaert-tombe-en-action-stanleyville-red-black.jpg 

Après une longue Sécession katangaise, le Congo était début 1964 enfin a nouveau réuni. Les troupes de l’O.N.U. avaient quitte le pays et un renouveau économique et financier se dessinait. Cependant, sous le gouvernement du premier ministre Adoula l’opposition nationaliste ne s’avoua pas vaincue. Pierre Mulele, qui était rentre clandestinement après un long séjour en Chine attisa les difficultés économiques et sociales qui régnaient dans les provinces de l’Est. La révolution éclate en juin et des septembre la moitie du territoire est aux mains des rebelles. Les forces armées du gouvernement central du Congo (Kinshasa) réagissent et en novembre elles sont prêtes a infliger un sérieux coup aux rebelles.Plusieurs colonnes de l’Armée Nationale Congolaise (ANC) font en effet route vers Stanleyville, la capitale des opposants. Ces colonnes sont encadrées par du personnel  européen (assistance technique) et sont aussi composées de mercenaires blancs. Pour faire pression sur le gouvernement central et sur les pays qui soutiennent leur action, les rebelles n’hésitent pas a prendre en otage tous les européens qui résident dans les territoires sous leur contrôle. Ce sont surtout la Belgique et les États Unis qui se montrent préoccupes par le sort de leurs ressortissants qui sont menaces d’une dure façon. Dans le plus grand secret, les deux pays préparent une opération de sauvetage. Seule, la Belgique ne peut entreprendre une telle opération car notre Force Aérienne possède bien le personnel compétent nécessaire mais non les moyens aériens adéquats. L’autonomie du C 119 n’est pas suffisante. 

           Text 1

red-black-dragon-1962-001-15.jpg red-black-dragon-1962-001-16.jpg red-black-dragon-1962-001-17.jpg

red-black-dragon-1962-001-18.jpg red-black-dragon-1962-001-19.jpg red-black-dragon-1962-001-20.jpg

red-black-dragon-1962-001-21.jpg red-black-dragon-1962-001-22.jpg red-black-dragon-1962-001-23.jpg

 red-black-dragon-1962-001-24.jpg 1-para-8-kpl-wel-vaert-tombe-en-action-stanleyville-red-black.jpg

Le 17 novembre le signal de départ est donne et 545 Para Commandos se Rassemblent sur la base de Kleine Brogel, a savoir : Le Premier Bataillon du Parachutistes, renforce de la 12 Compagnie du Deuxième Bataillon de Commandos, sous les ordres du Major Mine.Un détachement de dispatchers et d’équipes de chargement du Centre d’Entrainement de Parachutage, sous les ordres du Major Ledant. Un poste de commandement tactique du Régiment Para Commando avec le Colonel Laurent, qui commandera les opérations. Sans avertissement atterrissent le soi-même douze avions C`130 de l’USAF, appartenant aux 776th et 777th SQuadron du 4641-th Troop Carrier Wing américain d’Evreux (France). Le matériel est charge, tout le personnel embarque et les véhicules sont laisses le long des pistes. Le Premier Bataillon de Parachutistes quitte l’espace aérien belge pour une destination inconnue. Ce n’est qu’après une heure de vol que les chefs d’avions sont autorises a ouvrir une enveloppe. La destination est Ascencion, une ile le long de la cote Africaine, étape avant une intervention éventuelle au Congo.Sur l’ile, la liberté de mouvement se limite a un terrain abandonne et dénude 1 de 400 m sur 400 m. Tout le monde dort en tente individuelle. Mais bientôt  l’Armée américaine apporte son aide d’une manière rapide et saisissante. De grandes tentes sont montées, des bulldozers creusent des w.c., des douches sont installées. Durant les repas la plupart font connaissance pour la première fois avec le système << Self Service>>. Le soir, des séances de cinéma en plein air sont données sur grand écran. Les films ne passeront que deux ans plus tard sur les écrans de Belgique. Le temps libre est consacre a l’amélioration des moyens de liaison avec les autorités supérieures  la troupe reçoit des révisions d’armement et des briefings sur Stanleyville. Il est décide que lors de l’opération une escale aurait lieu a Kamina et dans  l’après-midi du 21 novembre a lieu le déplacement vers l’ancienne base de notre force aérienne. Un C 130 spécialement équipe de moyens de communication rejoint l’opération et est mis a la disposition du Col GRADWELL (USAF) qui commandera les Opérations aériennes L’ordre d’execution de l’opération Dragon rouge est donne et dans la nuit du 23 au 24 novembre cinq C 130 avec 320 parachutistes et bord décollent Ils sont suivis a une demi-heure par deux C 130 charges de huit jeeps blindées, eux-mêmes suivis par cinq autres C 130 avec la 12 Cie, du matériel et de l’équipement .Un parachutage est prévu a l’aube. Vingt minutes avant l’heure prévue les cinq C130 se placent en <<line astern>> a 20 secondes d’intervalles et commencent un vol au ras des flots du fleuve Congo.

Le parachutage a lieu a 0400 Z Hr d’une hauteur de 200 m. En 80 secondes, 320 parachutistes soient droppes par sticks de 32 simultanés

C 1200c141left.gifc141left.gifCommando bérêt vert class 1952

 

D’une façon impeccable. Les rebelles ouvrent le feu mais leur tir est imprécis. Certains avions seront touches et des impacts relevés dans les réservoirs d’essence. La  piste d’atterrissage, qui était encombrée par 400 a 500 futs et quelques carcasses d’auto est dégagé afin de permettre aux C 130 d’atterrir ils décollent d’ailleurs aussitôt car ils sont pris sous le feu d’armes automatiques depuis des palmiers et la brousse. Lors de la recherche des otages la chance sourit. Durant le nettoyage des bâtiments de l’aéroport le téléphone sonne et une voix anonyme signale que les otages se trouvent a l’hôtel Victoria, ce que confirme immédiatement un religieux libère.

stan.jpg staleyville-hotel-des-chutes-a-mettre-chez-mattys-ou.jpg  

dragon-rouge-et-noir-1964-17.jpg dragon-rouge-et-noir-1964-11.jpg 

1964-albert-fadeur-20.jpg 1964-albert-fadeur-21.jpg

Avec la 11 Compagnie en tête, suivie de la 13 Compagnie et de la 12 Compagnie le bataillon se rue vers le centre de la ville. Malgré quelques résistances les 3 km sont parcourus en 35 minutes. La 11 Compagnie progressent vers le Nord et l’hôtel  Victoria tandis que la 13 Compagnie traverse le centre en direction du camp Ketele , de l’autre cote de le ville. Environ 250 Européens qui se trouvaient et l’hôtel Victoria sont pousses dans la rue. Alors que les paras n’ont pas encore débouches dans la rue, les rebelles ouvrent le feu avec une arme automatique. Une panique s’en suivit et tandis que les  otages tentent de fuir on devra relever 18 morts et une trentaine de blesses graves .A partir de 0540 Z Hr les otages sont escortes vers l’aérodrome. Sur place la tour de contrôle est remise en état. De nombreux avions tant civils que militaires atterrissent l’un après l’autre et évacuent les Européens et les blesses vers Léopoldville (Kinshasa).De temps en temps des avions doivent décoller a moitie charges car ils sont pris sous le feu d’armes automatiques. Des patrouilles sont envoyées régulièrement afin de chasser les rebelles.

1964-albert-fadeur-23.jpg 1964-albert-fadeur-24.jpg

En ville la recherche des blancs se poursuit. Certains se sont refugies dans des endroits impensables : armoires, plafonds, ll est parfois difficile de les convaincre de quitter leur cachette et il faut les appeler dans toutes les langues. C’est au cours d’une de ces recherches que le soldat De Waegeneer sera atteint d’une balle au ventre. Il décédera durant son transport a Léopoldville.A 0900 Z Hr la jonction est réalisée avec la colonne du Colonel Van De Walle qui était parti de Kamina. La recherche des Européens se poursuit a partir de cet colonne, et principalement hors de la ville. A 1300 Z Hr l’ordre est donne a tous les Para - Commandos de se regrouper a l’aérodrome et a 1500 Z Hr des positions défensives sont occupes. Vers 1600 Z Hr a lieu une des deja si nombreuses attaques des rebelles, mais cette fois appuyée par des tirs mortiers. Le Pl chauffeurs est pris pour cible. L’intervention d’un peloton fusiliers, de la section Recce de la 13 Compagnie et l’appui aérien d’un T 28 cubain seront nécessaires. Le 1Sgt. Maj. Wouters de la Force Aérienne sera tue par une balle alors qu’il installait une antenne nécessaire aux liaisons. Quelques tirs ont lieu durant la nuit et des l’aube tout le monde est en état d’alerte. Mais les rebelles ne se montrent plus. La journée du 25 novembre est consacrée a la préparation de l’opération suivante -DRAGON NOIR - et a la poursuite de l’évacuation des blancs.Dans la nuit de 25 au 26 novembre quatre C 130 avec 240 parachutistes de la 11 Compagnie et de la 13 Compagnie décollent pour Paulis, a 400 km au Nord Est de Stanleyville. Comme pour l’opération précédente le parachutage est prévu  a l’aube. La zone déboisée ne dépasse pas 900 m sur 70 m. La piste elle même n’est faite que de terre battue. Un parachutage de grande précision est nécessaire : deux premiers passages par sticks de 15 simultanés, un troisième passage pour les dispatchers et les colis. La mission est difficile l’effet de surprise n’est plus possible et l’aérodrome est noyé dans le brouillard. De plus les rebelles se montrent menaçants pour les otages. A 0420 Z Hr quatre C 130 larguent avec une précision remarquable les parachutistes dans un paysage noyé dans le brouillard. Le tir des rebelles est nourri mais peu précis. Les avions sont malgré tout atteints et le Sgt ROSSINFOSSE est atteint dans la porte d’une balle aux poumons. Une fois au sol le brouillard offre un bon couvert pour le nettoyage des bâtiments et de la piste. Pendant que la 13 Compagnie s’occupent de l’aérodrome, la 11 Compagnie se rue vers la ville. Les avions charges de jeeps radio et recce atterrissent dans de mauvaises conditions vers 0440 Z Hr. Une mitrailleuse anti-aérienne. 50 qui gène l’atterrissage des autres avions doit être neutralisée en bout de piste. En ville, la tache de la ll Compagnie n’est guère facile non plus. Les otages sont vite localises mais partout les rebelles font preuve d’une résistance acharnée. A un carrefour, le Cpl WELVAERT prend sous le feu une mitrailleuse qui gêne la progression, mais il est lui-même tue par une rafale. Vers 0800 Z Hr on compte déjà quelques 250 otages libérés. ll est cependant très difficile d’atteindre les blancs terrorises dans leur cachette, pendant que les rebelles continuent a ouvrir le feu. Le 27 novembre des patrouilles sont encore envoyées en brousse autour de Paulis mais des le matin les premiers mouvements aériens ramènent toutes les troupes de Stanleyville et Paulis vers Kamina. Le soir tous sont a nouveau rassembles. ordre de bataille Les pertes des deux opérations s’élèvent a deux morts et 12 blesses mais plus de deux mille (2000) personnes furent libérées d’un régime de terreur. Le retour s’effectue le 29 novembre via ASCENSION et LAS PALMAS, pour arriver le 01 décembre a Bruxelles.

defile-bruxelles-1-retour-melsbroek-2.jpg 1-para-7-kpl-wel-vaert-tombe-en-action-stanleyville-red-black.jpg

                                          defile-bruxelles-1-retour-melsbroek-3.jpg

     Text 1

                      defile-bruxelles-1-retour-melsbroek-1.jpg     

La Belgique offre a ses Para Commandos un accueil mémorable. SM le Roi les accueille a l’aérodrome de Melbroek et leur fait part de sa fierté pour la réussite de l’opération. Le commandant du Régiment est fait Commandeur de l’Ordre de Léopold ll et le Ministre de la Défense Nationale cite les unîtes at l’ordre du jour de l’Armée. En plus de nombreuses félicitations et marques de remerciements des plus hautes autorités, s’ajoutera lors du défilé a Bruxelles un accueil indescriptible de la part de la population belge. Parmi le public qui se massait le long du parcours se trouvaient des gens de tout âge, toutes professions et toutes classes. Parmi elle se trouvait aussi quelques personnes qui quelques jours auparavant étaient encore aux mains des rebelles.

 dragon-operations-liberation-des-otages-au-congo-19641965-38-copie.jpg dragon-operations-liberation-des-otages-au-congo-19641965-38-copie.jpg

1-para-2-kpl-wel-vaert-tombe-en-action-stanleyville-red-black.jpg 1-para-3-kpl-wel-vaert-tombe-en-action-stanleyville-red-black.jpg 1-para-13-kpl-wel-vaert-tombe-en-action-stanleyville-red-black.jpg

                    WEL VAERT                    SDT DEWAEGENEER              

1-para-12-kpl-wel-vaert-tombe-en-action-stanleyville-red-black.jpg 1-para-11-kpl-wel-vaert-tombe-en-action-stanleyville-red-black.jpg

                                            1-para-14-kpl-wel-vaert-tombe-en-action-stanleyville-red-black.jpg

 VERMELDING VERLEENT AAN HET 1Bn PARA   DOOR Z.M. KONING BOUDEWIJN

Van 24 november tot 27 november 1964 blijk te hebben gegeven van y koelbloedigheid en tucht bij het uitvoeren van een delikate en gevaarlijke bevrijdingsoperatie van Belgische en buitenlandse burgers die te STANLEYSTAD en Paulis als gijzelaars gevangen werden gehouden.Toen op 17 november 1964 het verstcrkt Eerste Bataljon Parachutisten aan boord van 12 Amerikaanse C 130 vliegtuigen het Bclgische luchtruim verliet met onbkende bestcmming, waren slcchts cnkele personen op de hoogte van de werkelijke opdracht. Velen maaktcn veronderstellingen maar weinigen konden geloven dat het een humanitaire operatic zou Worden in het noord-Oosten van KONGO. Deze gewaagde operatic was maar mogelijk door dc vastberadenheid van onze toenmalige regcring, door het vertrouwen dat diczelfde regering stclde in het Regiment Para-Commando en door een hechte samenwerking van de U.S.A. en Belgiê. Na een nadering van 11.200 Km Worden in drie dagen tijd mecr dan 2000 personen gered uit de handen van een terreurbcwind dat niet terugdeinsde om tot willekeurige moordpartijen over te gaan. De eigen vcrliczen bepcrkcn zich tot 3 doden en 12 gekwetsten. Terecht mogen wij fier zijn op dc pcrfekte uitvoering van wat het land van haar Para-Commando’s verwachtte. ln het buitenland wordt tenandcre deze operatic in menig taktisch handboek of reglement als voorbeeld gesteld. Met de operatie SHABA zal het Regiment Para-Commando in 1978 W bewijzen dat het land op haar kan blijven rekenen. Beschikkend over dezelfde vliegtuigen dan in ’64 moet de Natie slechts »In beperkte mate beroep doen op een  vreemde rnogendheid. De Belgischce Lucht- macht zal de opdracht op een even perfekte wijze uitvoeren. Laten wij hopen dat in de toekomst het land geen beroep rneer moet doen Op zijn leger of zijn Para-Commando’s en dat  er overall vrede en rust moge heersen. Maar indien de Natie hen morgen nodig heeft,zullen zij in dc kortst mogelijkctijd klaar staan. Niettegenstaande de vele beperkingen op dc dag van vandaag, Worden de opleiding en de training met dezelfde wilskracht van vroegcr verdcrgezct. Vastberadenheid, zin voor initiatief, aanpassings-, doorzettings- en uithoudingsvcrmogen zijn de wapens van de Para-Commando. Het  Regiment Para-Commando is immers paraat om de Natie te dienen, waar het ook mag zijn. R. AERTS Majoor Commandant

1-para-6-kpl-wel-vaert-tombe-en-action-stanleyville-red-black.jpg 1-para-5-kpl-wel-vaert-tombe-en-action-stanleyville-red-black.jpg 

20 JAAR GELEDEN  Na een lange Katangese afscheiding was begin 1964 Kongo eindelijk weer verenigd. De UNO troepen verlaten het land en een economisch en financieel herstel tekent zich af. Maar een nationalistische oppositie onder de regering van de 1 eerste minister Adoula geeft zich niet gewonnen. Pierre MULELE, die klandestien is teruggekeerd na een lang verblijf in China, buit de sociale en  economische moeilijkheden uit die er heersen in de oostelijke provincies. In juni breekt de opstand uit en in september is reeds de helft van het grondgebied in de handen van de rebellen. De strijdkrachten van de centrale regering van Kongo (KINSHASA) reageren en in november staan zij klaar om een zware slag toe te   brengen aan de opstandelingen. Inderdaad, verschillende kolonnes van l’ Armee Nationale Congolaise (ANC) rukken op naar Stanleystad, de hoofdstad van de opstand. Deze kolonnes hebben Europees kader (technische hulp) en in hun rangen tellen zij ook blanke huurlingen. Om druk uit te oefenen op de centrale regering en op de landen die hun akties steunen, aarzelen de opstandelingen niet  om alle Europeanen die zich in het door hen gecontroleerde gebied bevinden, als gijzelaars te beschouwen. Vooral Belgie en de Verenigde Staten van Amerika  maken zich zorgen over het lot van hun onderdanen die op een wrede manier bedreigd worden. Met de grootste geheimhouding wordt door beide landen een reddingsoperatie voorbereid. Alleen is ons land niet in staat zulke operatie uit te voeren, om dat onze Luchtmacht wel over bekwaam personeel beschikt maar niet over het gepast luchtmiddel. De autonomie van de C119 is daarvoor veel te klein.Op 17 november wordt het vertreksein gegeven en 545 Para Commando’s verzamelen zich op de basis van KLEINE BROGEL. Het zijn : Het Eerste Bataljon Parachutisten onder bevel van majoor MINE en versterkt met de 12 Compagnie van het Tweede Bataljon Commando ‘S Een detachement despatchers en laadploegen van het Trainingscentrum Parachutage onder bevel van majoor Ledent Een taktisch commando van het Regiment Para-Commando met Kolonel  Laurent , die de operaties zal bevelen. Zonder waarschuwing landen diezelfde avond twaalf C 130 vliegtuigen  behorende tot het U.S.A.F.,776 en 777 squadron van de 464th Troop Carrier Wing van EVREUX (Frankrijk). Alles wordt geladen, iedereen stijgt in en de voer tuigen worden langs de startbaan achtergelaten. Het 1 Bataljon Parachutisten verdwijnt uit het Belgisch luchtruim met onbekende bestemming. Na 1 uur vlucht mogen de vliegtuigoversten een omslag openen. De bestemming van de reis is ASCENSION, een eiland voor de Afrikaanse kust, voor een eventuele inzet in KONGO.De bewegingsvrijheid aldaar is beperkt tot een verlaten en kaal terrein van 400 m op 400 m; iedereen logeert in zijn individuele tent. Maar op een verbazende snelle manier komt het Amerikaanse leger ter hulp. Grote tenten worden opgesteld,buldozers graven WC’s en stortbaden Worden gemonteerd. Bij de maaltijden maken de meesten voor het eerst kennis met het systeem >>Se1f Service>>. ’s Avonds worden in open lucht cinemavertoningen gegeven op een groot doek; de films zullen eerst twee jaar later in Belgie te zien zijn. De tijd wordt doorgebracht met de verbetering van de verbindingsmogelijkheden met de hogere autoriteiten. Aan de manschappen Worden herhalingslessen bewapening en briefings gegeven over de operatie STANLEYSTAD. Er wordt beslist dat bij de operatie een tussenlanding zou gemaakt worden te Kamina en in de namiddag van 21 november gebeurt de verplaatsing naar de vroegere basis van onze Luchtmacht. Een C 130, speciaal uitgerust met communicatiemiddelen, vervoegt en staat ter beschikking van Kolonel Gradwell (USAF), die de luchtoperaties zal leiden. Het order van de uitvoering van de operatie RODE DRAAK wordt ontvangen. In de nacht van 23 op

1-para-4-kpl-wel-vaert-tombe-en-action-stanleyville-red-black.jpg operation-paulis-stanleyville-5.jpg 

operation-paulis-stanleyville-7.jpg operation-paulis-stanleyville-8.jpg

24 november stijgen vijf C 130 op met 320 parachutisten aan boord. Op een half uur worden zij gevolgd door twee vliegtuigen met acht gepantserde jeeps en op hun beurt op een half uur gevolgd door vijf andere vliegtuigen met de 12 Compagnie, materieel en uitrusting. De parachutage is voorzien bij dageraad. Twintig minuten er voor, plaatsen de vliegtuigen zich in line astern met 20 seconden ruimte en beginnen een scheervlucht over de Kongostroom. Vanaf een clrophoogte van 200 m worden om 0400 Z Hr in 80 seconden tijd de 320 man in gelijktijdige sticks van 32 op een onberispelijke wijze gedropt. De rebellen openen het vuur maar schieten onnauwkeurig. Toch zullen enkele vliegtuigen bedacht worden met kogelgaten in de brandstoftanks. De startbaan versperd met 400 a 500 vaten en enkele autowrakken, wordt ontruimd zodat de olgendevliegtuigen kunnen landen. Zij stijgen echter onmiddellijk op daar geregeld met automatische wapens gevuurd wordt vanuit palmbomen en de broesse.Bij het zoeken naar de gijzelaars is het geluk mee. Bij de zuivering van de gebouwen van de luchthaven, rinkelt de telefoon en een anonieme stem meldt dat zij zich in het hotel Victoria bevinden. Een bevrijde geestelijke bevestigt dat on middellijk. Met de 11 Compagnie op kop, gevolgd door de 13 Compagnie en de 12 Compagnie wordt snel opgerukt naar het centrum van de stad. Niettegenstaande enkele kleine weerstanden wordt de 3 km in 35 minuten afgelegd. De 11 Compagnie vordert naar het noorden van de stad en het hotel Victoria, terwijl de 13 Compagnie het centrum doorschrijdt naar het kamp Ketele aan de andere kant van de stad. Een 250 tal Europeanen die zich in het hotel Victoria bevonden, Worden door de Simba’s voor hen uit op straat gedreven. Wanneer de Para’s nog achter de hoek van de straat zijn wordt het vuur geopend met een automatisch wapen. In paniek trachten de gijzelaars te vluchten maar 18 doden en een dertigtal zwaar gewonden blijven ter plaatse achter.Vanaf 0450 Z Hr Worden de vluchtelingen naar het vliegveld geescorteerd. Daar is de controletoren weer in orde gebracht. T alrijke burgerlijke en militaire toestellen komen onophoudelijk aangcvlogen cn evacueren de Europeanen en de gekwetsten naar Leopoldstad (Kinshasa ).Af  en toe moeten er vliegtuigen de lucht ingestuurd Worden nog vooraleer zij volledig geladen zijn omdat het vliegveld nog onder het vuur ligt van automatische wapens. Regelmatig Worden er patroeljes gestuurd langsheen de rand van het vliegveld om rebellen te verjagen. 

ASCENSION ISLAND 29 november 1964  The Commander and the Belgian Para-Commandos wish to express to the 776th and the 777th squadrons of the 464th Troop Carrier Wing their utmost gratitude and admiration to all USAF personnel implicated in the >>DRAGON>> operation.   We realize that the succes obtained during ground operation could not have been achieved without high class flying and accuracy of navigation and dropping. The Airmenship shown by all crews under real firing caused the admiration of us all.During all DRAGON flights it was general feeling that the Belgian troops and Q their American collegures formed an associated team working for a common aim. It is hoped that now that succesfull cooperation has been obtained, future exercises can permit us to get together and avoid losing a friendship which we will never forget during our lives.   A Happy Landings and God Speed the Para Commandos In de stad wordt het zoeken naar blanken verder gezet. Sommigen hebben zich op delmeest ondenkbare plaatsen verscholen, kasten, plafonds, kruipkelders.Het is bijzonder moeilijk om hen hun schuilplaatsen te doen verlaten; in alle mogelijke talen wordt er geroepen. Het is tijdens zulk een zoekaktie dat soldaat DE WAEGENEER door een kogel in de buik wordt getroffen. Hij zal overlijden bij de overbrenging naar Leopoldstad.Om 0900 Z Hr wordt de verbinding verwezenlijkt met de kolonne van Kolonel Van De Walle die vanuit Kaminawas vertrokken. Vanuit deze kolonne wordt het zoeken naar Europeanen verder gezet, vooral buiten de stad.Om 1300 Z Hr wordt aan alle Para-Commando’s het bevel gegeven zich rond het vliegveld te hergroeperen en om 1500 Z Hr zijn de defensieve stellingen ingenomen. Omstreeks 1600 Z Hr is er de zoveelste aanval van de rebellen op het vliegveld, ditmaal gericht tegen het peloton chauffeurs en gesteund door mortieren.De inzet van een peloton fuseliers, de sectie Reece van de 13 Compagnie en een luchtaanval door de Cubaanse T28 zijn nodig. 1SgtMaj Wouters van de Luchtmacht wordt door een kogel gedood wanneer hij bezig is een antenne op te spannen nodig voor de verbindingen. ’s Nachts wordt er heel sporadisch geschoten en bij dageraacl is iedereen in alarmtoestancl, maar de rebellen dringen niet meer aan. De dag van de 25 november wordt besteed aan de voorbereiding van de volgende operatie, Zwarte Draak, alsook aan het verder evacueren van blanken.In de nacht van

     Text 1

operation-paulis-stanleyville-15.jpg operation-paulis-stanleyville-16.jpg 

operation-paulis-stanleyville-12.jpg operation-paulis-stanleyville-10.jpg 

operation-paulis-stanleyville-11.jpg operation-paulis-stanleyville-13.jpg 

25 op 26 november stijgen vier C 130 met 240 manschappen van 11 en 13 Compagnie op met bestemming Paulis,400 Km noord-oost van Stanleystad. Zoals de vorige operatie zal bij dageraad gesprongen worden op l het vliegveld. De ontboste ruimte is echter niet groter dan 900 m op 70 m. De start baan zelf bestaat uit gewalste aarde. Een parachutage met zeer grote nauwkeurigheid is nodig : de twee eerste droppings met sticks van 15 gelijktijclig,de derde voor de despatchers en de colis. De opdracht is zeer moeilijk; het verrassingseffekt is niet meer mogelijk en het vliegveld ligt in een dichte mist.Daarbij zijn de rebellen hier ook wreder tegenover de gijzelaars. Om 0402 Z Hr droppen de vier C 130 met een merkwaardige nauwkeurigheid de manschappen over een landschap dat volledig in de mist is gehuld. Het vuur van de rebellen is hevig maar minder nauwkeurig. De vliegtuigen worden wel geraakt en Sgt Rossineosse krijgt in de deur een kogel in de longen. Eens op de grond vormt diezelfde mist een goede dekking om de gebouwen te zuiveren en de start baan te ontruimen.Terwijl de 13 Compagnie zich bezig houdt met het vliegveld, stormt de 11 Compagnie naar de stad. In zeer moelijke omstandigheden landen om 0440 Z Hr de vliegtuigen met de radio- en Reccejeeps. Aan het uiteinde van de landingsbaan moet een luchtafweermitrailleuse 50 uitgeschakeld worden die de landing van de andere vliegtuigen verhindert. Ook in de stad heeft de 11 Compagnie het niet gemakkelijk. De plaats waar de gijzelaars zich bevinden is vlug gekend maar overal is er hardnekkige weerstand vanwege de rebellen. Op een kruispunt neemt Kpl Welvaert een machinegeweer onder vuur die de opmars belemmert, maar hijzelf wordt door een kogelbui gedood. Omstreeks 0800 Z Hr zijn reeds 250 gijzelaars bevrijd. Het is nochtans ontzettend moeilijk om de geterroriseerde en ondergedoken blanken in hun schuilplaatsen te bereiken terwijl de rebellen een hevig vuur onderhouden.

operation-paulis-stanleyville-1.jpg operation-paulis-stanleyville-14.jpg

operation-paulis-stanleyville-3.jpg operation-paulis-stanleyville-4.jpg

operation-paulis-stanleyville-9.jpg operation-paulis-stanleyville-2.jpg

Op 27 november worden er nog patroeljes uitgevoerd in de broesse rond Paulis maar vanaf ’s morgens begint de luchtbeweging van alle troepen te Stanleystad en Paulis naar Kamina. ’s Avonds is iedereen daar weer verzameld. De twee operaties hebben 3 doden en 12 gewonden gekost maar meer dan 2000 personen werden gered uit de handen van een wreed terrorisme.De terugkeer start op 29 november over ASCENSION en LAS PALMAS met aankomst te Brussel op l december. Belgié bezorgt zijn Para-Commando’s een uitbundig onthaal. Z.M. de Koning ontvangt hen op het vliegveld van Melbroek en drukt zijn fierheid uit over de uitgevoerde operaties. De Commandant van het Regiment ontvangt de onderscheiding van Commandeur in de Orde van Leopold Il en de Minister van Landsverdedigin vermeldt de eenheden op de dagorde van het leger. Bij de talrijke gelukwensen en blijken van dankbaarheid van de hoogste autoriteiten voegt zich een onvergetelijke ontvangst van de Belgische bevolking bij het défile te Brussel. Onder het enthousiaste publiek bevinden zich mensen van alle leeftijden, alle beroepen en alle klassen. Onder hen ook personen die zich enkele dagen te voren nog in de handen van de rebellen  bevonden

         001-2-copie-copie.jpg

         001-2-copie.jpg    

          defile-bruxelles-1.jpg

 red-black-dragon-1962-001-3.jpg defile-bruxelles-3.jpg

 defile-bruxelles-4.jpg defile-bruxelles-5.jpg 

defile-bruxelles-2.jpg red-black-dragon-1962-001-14.jpg

       Text 1

 

 

 

Créer un site gratuit avec e-monsite - Signaler un contenu illicite sur ce site